Co czyta Kamala Harris? Top 5

Dla Kamali Harris wiceprezydentura to ogromne wyzwanie także dlatego, że w świecie najbliższych współpracowników Joe Bidena jest zwyczajnie nowa i obca.

A ponieważ właśnie zaczyna się walka o przyszłą prezydenturę, do czego Harris aspiruje, łatwo jej nie będzie. I głównie tym zajmować się będą media i dziennikarze, analizując jej poczynania i szanse na nominację. 

Niemal wszystko powiedziano o jej przeszłości, sama zresztą lubi do tego nawiązywać.

Doświadczenia rodziców 

Bo Kamala Harris pokazała w czasie kampanii, że potrafi opowiadać o sobie i o tym, jakie doświadczenia ją ukształtowały. To również doświadczenia jej rodziców.

Mama Shyamala Gopalan pochodzi z Indii, a do Stanów przyjechała studiować (obroniła doktorat na uniwersytecie w Berkeley i zajmowała się badaniem nowotworów). Ojciec Donald Harris, również imigrant, tyle że z Jamajki, który dzięki stypendium mógł studiować w Berkeley (specjalizował się w ekonomii). 

Imigranci i ich problemy bliskie staną się Kamali, która po ukończeniu studiów prawniczych postanowiła zostać prokuratorem, szybko wspinając się po szczeblach kariery. 

Ulubione książki Kamali Harris 

Jakiś czas temu pisałam o tym, co znajdziemy w bibliotece Donalda Trumpa (wiem, nie wierzycie, że czyta) i Joe Bidena

Lista lektur Kamali Harris wygląda znacznie ciekawiej i o wiele autentyczniej niż obu prezydentów. Harris nie tylko chętnie odpowiedziała na ankietę Bookriot, ale i od lat aktywnie promuje czytelnictwo na Facebooku, zachęcając ulubionymi lekturami do czytania dzieciom i sobie. Problemy imigrantów będą obecne niemal w każdej z ulubionych jej książek. 

Co więc czyta pierwsza kobieta wiceprezydent Stanów Zjednoczonych? Piątkę otwiera najciekawsza w zestawieniu książka, dostępna także po polsku. 

1. Chłopiec z latawcem o wstydzie z bycia tchórzem 

Chłopiec z latawcem
Khaled Hosseini
przeł. Maria Olejniczak-Skarsgard
Albatros 2020

Trudno upolować tę książkę, a o jej popularności dodatkowo może świadczyć to, że Albatros w zeszłym roku opublikował jej dziesiąte wydanie. 

Bohaterem i narratorem jest 12-letni Amir, zabiegający o miłość ojca zamożnego Pasztuna z Kabulu. Najbliższym towarzyszem zabaw jest starszy o rok Hasan, którego wierność i przyjaźń wystawiana na wiele prób zawsze zdaje egzamin.

Amir nie może tego powiedzieć o sobie. Wiele razy tchórzy i nawet jeśli dręczą go wyrzuty sumienia, nie umie postąpić inaczej. Amir nie jest żadnym bohaterem, wręcz odwrotnie, ale przecież nie jest też złym człowiekiem, jest kimś, kogo się lubi i komu się współczuje. No i cierpi razem z nim, przeżywając także to, co dzieje się w Afganistanie od upadku monarchii po wkroczenie wojsk radzieckich. 

Historia ma swój ciąg dalszy, bo 25 lat po wydarzeniach z młodości dorosły Amir – już mieszkający w Stanach Zjednoczonych, gdzie wyemigrował z ojcem – wciąż zmaga się z poczuciem winy wobec przyjaciela. 

Los daje mu okazję, żeby mógł wrócić do Afganistanu i do przeszłości. Sama nie wiem, czy bardziej wzrusza mnie los Amira, czy Afganistanu, bo obie te historie opowiedziane są przejmująco. 

2. Syn swego kraju

Syn swego kraju
Richard Wright
przeł. Zofia Kierszys
PIW 1980

Tu także spotykamy nieoczywistego i łamiącego schemat bohatera. Jesteśmy w Chicago w latach 30. XX wieku, a w nim dwa światy: getta Afroamerykanów i biali czerpiący korzyści z wyzysku. 

Bohaterem jest czarnoskóry chłopak, którego pociąga świat pieniędzy i luksusu, łatwo więc przychodzi mu złamać prawo po raz pierwszy. A potem każdy kolejny.

Na podstawie książki powstał film, który w 2019 roku miał premierę na festiwalu w Sundance, obecnie można obejrzeć go na HBO Go

3. Klub Radości i Szczęścia 

Klub Radości i Szczęścia
Amy Tan
przeł. Barbara Korzon
Prószyński i S-ka 2001

Tym razem to historia czterech starszych pań mieszkających w chińskiej dzielnicy San Francisco. Od lat spotykają się, żeby zagrać w madżonga. Ale gra to tylko pretekst.

W czasie spotkań najważniejsze są opowieści – powroty do przeszłości, wspomnienia z młodości. I jak można się łatwo domyślić, każda z nich pokazuje inny odcień kultury Dalekiego Wschodu. Łączy ich wspólny los imigrantek w Ameryce. 

4. Niezrównana Toni Morrison 

Pieśń Salomonowa
Toni Morrison
przeł. Zofia Uhrynowska-Hanasz
Świat Książki 2015

W Polsce przetłumaczona została dopiero w 2015 roku, ale to książka dużo starsza, bo wyszła w 1977. Była trzecią napisaną przez Toni Morrison i niewątpliwie dostarczyła argumentów do przyznania autorce literackiej Nagrody Nobla w 1993 roku. 

Saga rodzinna, momentami przypominająca kryminał, urzekająca poetyckim językiem. To także książka o awansie społecznym – od niewolnictwa do klasy średniej. 

Toni Morrison to jedna z tych pisarek, do których zawsze chętnie się wraca. 

5. Opowieści z Narnii o szafie

Opowieści z Narnii: Lew, czarownica i stara szafa
C.S. Lewis
przeł. Andrzej Polkowski
Media Rodzina

Mówią, że to najbardziej znana w cyklu o Narnii. Mnie ominął i film, i cykl książkowy. Tę przeczytałam dopiero z polecenia Kamali Harris i raczej do niej już nie wrócę. Lewis nie pisze tak wciągająco jak choćby Maria Perr

Najfajniejszy był dla mnie pomysł z szafą, do której się wchodzi i można wyjść z drugiej strony w innym świecie. A tam sprawy mają się całkiem inaczej. 

21 stycznia 2021

Jeden komentarz

  • Afganistan. Książki Hosseiniego pokazują afgański los | Literacki GPS 2 miesiące temu

    […] Chłopiec z latawcem należy do jednych z ulubionych książek amerykańskiej wicepre… Opowiada historię dwóch chłopców, przyjaciół: Amira i Hassana. Jeden ma bogatego ojca biznesmena i należy do szyickich Hazarów, drugi jest Pasztunem. Ich przyjaźń spłatą się z dramatycznymi losami kraju. Ich wybory życiowe i błędy z dzieciństwa będą miały ogromny wpływ na przyszłość. Przyjaźń i zdrada mają dalekosiężne konsekwencje.  […]

Dodaj komentarz