Nie żyje Jarosław Marek Rymkiewicz. Dla jednych przede wszystkim poeta z Milanówka, dla innych – duchowy przywódca prawicy. Dla wielu – wybitny badacz romantyzmu. Do książek o Mickiewiczu nie tylko warto wracać, warto uczyć się, jak czytać poetów dawnych i jak im przywracać życie. Najlepsze książki Rymkiewicza to te o Mickiewiczu właśnie.
Miejsce w Sądzie Najwyższym dał jej prezydent Bill Clinton. tym samym stała się drugą kobietą, która kiedykolwiek zasiadała w Sądzie Najwyższym. Ruth Bader Ginsburg stała się ikoną dzięki swoim interpretacjom prawa. Broniła mniejszości, bo doskonale wiedziała, jak to jest być w mniejszości. Książka pokazuje jej pasje, ale także cichego towarzysza – męża.
Najłatwiej było je poznać po tym, że na ramionach nosiły grubą kraciastą chustę. Kobiety ze wsi przyjeżdżające do miasta na służbę miały ją zawsze na sobie. „Niewidoczne. Historie warszawskich służących” to opowieść o niewidocznej pracy kobiet.
O głośnych premierach tego roku na pewno słyszeliście i wielu ma już w swoim księgozbiorze albo czekają na stoliku przy łóżku „do przeczytania w wolnym czasie”. W tym roku namawiam Was niszowych wydawnictw, które wydają świetne książki, ale bywa, że umykają w zalewie propozycji wielkich wydawnictw.
Jeśli wydaje Wam się, że filozofia jest nudna, trudna i niedostępna dla normalnego człowieka, po lekturze tej książki zmienicie zdanie. Jeśli sądzicie, że to uproszczona wersja trudnych dzieł, niemająca nic wspólnego z pogłębioną lekturą, mile się rozczarujecie. Autorem „Filozofii dla zabieganych” jest profesorem filozofii na Oxfordzie, który prowadzi popularne konto na Instagramie. Możemy nadrobić zaległości, ale i dowiedzieć się, o co chodziło Freudowi i co ma wspólnego nuda z Schopenhauerem.
To jedna z tych powieści napisanych dla kobiet, która z nich czyni główne bohaterki. Ale to mężczyźni są centralnymi postaciami – opuszczają, znikają, kochają i porzucają. Miłość i historia spłata się w losach i pamięci miasta. „Lalka z Lizbony” Iwony Słabuszewskiej-Krauze czeka na swoich czytelników: kilka egzemplarzy do wygrania.
Nie jest to książka na plażę, ale na długie wieczory listopadowe nadaje się idealnie. Szczególnie kiedy dręczy nas pytanie: jak żyć w świecie, w którym władzę ma populizm? „Topeka” Bena Lernera opowiada o liberałach w konserwatywnym świecie, a przy okazji o narracji elit.
„Ludowa historia Polski” Adama Leszczyńskiego jest do bólu narracyjna. Czyta się więc niemalże jednym tchem, uchodzi anegdotami i opowiastkami. W zamiarze miała być pokazaniem historii pomijanych i przemilczanych uczestników historii. Czy faktycznie pokazuje Polskę inną niż nam znaną? Niekoniecznie. Zwłaszcza niekoniecznie w tym, co pomija. Świetnie za to pokazuje polską przemoc.
Po Pulitzerze za „Kolej podziemną” w 2017 roku kolejny Pulitzer trafił do Colsona Whiteheada w 2020 za „Miedziaki” właśnie. Wstrząsająca opowieść o tym, jak kolor skóry staje się przeznaczeniem, z którego trudno się wyrwać.
No i jest literacki Nobel dla pisarza pochodzącego z Afryki! Tyle że nie dostał go Ngugi wa Thiong’o, ale urodzony na Zanzibarze Abdulrazak Gurnah.
Japończyk Haruki Murakami od lat otwiera bukmacherskie zestawienia kandydatów do literackiej Nagrody Nobla. W tym roku nie jest inaczej. Na liście kilku innych stałych faworytów: Ngũgĩ wa Thiong’o czy Margaret Atwood. Ale pojawiała się także Ludmiła Ulicka – pisarka rosyjska czy Marysa Condé autorka pochodząca z Gwatemali pisząca po francusku.
Nie czas umierać? A co jeśli zniknął świat, jaki znamy? Literackie dystopie czyta się nierzadko ze ściśniętym gardłem. To świat, w którym żaden Bond nas nie uratuje. Gdzie szukać ocalenia?